Verbrandde voetzolen… auch

Planning om een dagje strand te doen dus zo gezegd zo gedaan. Gezien het tijdverschil van 1uur zijn we iedere dag mooi op tijd op om op pad te gaan zo ook vandaag.

Eerst naar de supermarche om flink wat water en chips in te slaan om mee te nemen om vervolgens een mooie wandeling te maken over een soort boulevard. Schitterend uitzicht over het strand wat uitloopt in de Dunas de Maspolomas. Het idee van een soort woestijn. Later deze week gaan we nog een wandeling hierheen maken om te genieten van het wijdse uitzicht.

Na een flinke afdaling per trap, via de boulevard en de duinen naar het strand. De zon doet verwoede pogingen om de wolken te verdrijven en het is om half 11 al klam en erg warm 28 graden. We nestelen ons strandbedje met boek en naast me begint het geklaag. Het is zo heet, ik kan niks zien op de telefoon, ik heb honger, het water is zo koud, het zand zo heet. Ik zeg rustig aan, het is warm en dat wordt niet minder, hoort erbij hier. Tranquilo, Tranquilo zoals Jan Smit zingt…

Om 13.30uur kwam de zon steeds meer onder ons parasolletje dat we besloten om via de boulevard terug te gaan om een ijsje te scoren. Jins stond op en piepte dat hij zijn voeten verbrandde aan het zand en ik zei nog droog, dat zal wel meevallen, maar het zand bleek zo heet dat we moesten doorstarten om de oververhitte voeten af te koelen in de zee. Na 600 meter lopen, bleek het strand steeds smaller te worden dus opnieuw bijna rennend naar de boulevard om daar de voeten onder een kraan af te koelen. Het gevolg 4 brandblaren bij mij onder de tenen en Jins had er 2. Auch…

Dus onszelf beloond met een ijsje, paar souveniers voor thuisfront gescoord en via supermarche eten gehaald voor die avond om thuis te bereiden.

Dit keer 1 pansmaaltje, kokoskerriekip met lekker veel groenten voor 2dgn en haver rijst erbij.

Lekker douchen en verder rust, voeten verzorgen en omhoog. Jins dook het zwembad nog in.

Morgen dagje bij resort.